Pielgrzymkę rozpoczęliśmy Mszą Św. koncelebrowaną przez księdza Romana o godz. 7. Po zrobieniu pamiątkowych zdjęć udaliśmy się w podróż. Tego dnia przeszliśy 33 km. Na parkingu pod Rybakami postanowiliśmy zoptymalizować trasę, aby nie iść drogą asfaltową, po której poruszają się samochody. Dla bezpieczeństwa szliśmy przez las i prawie się nam udało dojść do Plusek, ale na jednym z ostatnich skrzyżowań skręciliśmy w prawo zamiast w lewo i wspinaliśmy się ostro pod górę jak na tatrzańskim szlaku. Musieliśmy następnie iść przez pastwiska, aby dotrzec do Plusek. W przyszłym roku skręcimy na tym skrzyżowaniu w lewo...

Po drodze jak co roku udao nam się zebrać reklamówkę najróżnieszych grzybów jadalnych. I po przyjściu do Plusek postanowiliśmy zrobić zupę grzybową. Najprostszą na świecie. Bogdan obrał i ugotował grzyby. Mario i Radek obrali i pokroili ziemniaki. Wydawało się, że nie mamy soli a sklep był zamknięty, ale nie - sól znaleźliśmy tuż obok kuchenki gazowej. Zupa okazała się najlepszą grzybową jaką kiedykolwiek jedliśmy. Czy dlatego, że byliśmy tak głodni? Czy dlatego, że był to jedyny w swoim rodzaju przepis: różnorodne grzyby, ziemniaki, woda i sól? Nóżki koźlaków smakowały jak nogi krabów. Czuć było smak każdego rodzaju grzyba. Faktycznie niebo w gębie.

W sobotę rano ksiądz Michał odprawił dla nas Mszę Świętą. Ogromnie dziękujemy za gościnność i serdeczność księdza Michała. Ruszyliśmy w drogę mając na względzie prognozę pogody - miało zacząć padać o godzinie 15. Ale godzina deszczu przesuwała się na późniejszą godzinę i finalnie doszliśmy suchą stopą do Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. Padać zaczęło dopiero w czasie Mszy Świętej o godz. 18. W Pęglitach część grupy postanowiła kolejny raz zoptymalizować trasę i sprawdzić, czy da się przejść polami do Gietrzwałdu, aby uniknąć ruchu samochodowego. Udało się. Chociaż łatwo nie było przybijać się przez pola kukurydzy. Trud zrekompensował nam widok setek żurawi, które na polach przygotowują się do odlotu w cieplejsze kraje. Droga z Pęglit do Gietrzwałdu jest wytyczona geodezyjnie chociaż niekoszona i zaniedbana. Zapewne jest to dawny szlak Św. Jakuba, bo doszliśmy do ulicy Św. Jakuba, z której zeszliśmy na drogę nr 16. 150 m ruchliwą drogą nie były przyjemne. Może istnieje możliwość ominięcia 16-tki? Sprawdzimy na przyszły rok. Jeśli byłoby to możliwe, to praktycznie cała trasa naszej pielgrzymki przebiegałaby polami i lasami. Pięknie i bezpiecznie. Około godziny 15:30 obie grupy doszły do Gietrzwałdu niosąc intencje Najświętszej Marii Pannie. Po raz dwunasty udało nam się szczęśliwie odbyć pielgrzymkę do Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. Chwała Bogu!